هر چه ديديم درين باغ، نديدن به بود

شاعر : صائب تبريزي

هر گل تازه که چيديم، نچيدن به بودهر چه ديديم درين باغ، نديدن به بود
چون رسيديم به مضمون، نشنيدن به بودهر نوايي که شنيديم ز مرغان چمن
پشت دست و لب افسوس گزيدن به بودزان ثمرها که گزيديم درين باغستان
بجز از دامن شبها، نکشيدن به بوددامن هر که کشيديم درين خارستان
بود اگر يوسف مصري، نخريدن به بودهر متاعي که خريديم به اوقات عزيز
نارسيدن به مطالب، ز رسيدن به بودلذت درد طلب بيشتر از مطلوب است
ور نه عيب و هنر خلق نديدن به بودجهل سررشته‌ي نظاره ربود از دستم
زير بار غم ايام خميدن به بودمانع رحم شد اظهار تحمل صائب